රාත්‍රිය....

රාත්‍රිය...

බියකරුය විටෙක..

සොඳුරුය එක් පැතිකඩක් බලන විට..

මම සිටිමි මුහුද අද්දර..

මහ පාර ලඟ..සිටගෙන

තනිව...

බස් රියක් ඇදෙන තුරු...

තවත් අයෙකි මා මෙන්ම තනිව..

පහන් කණුවක් යට..

දුහුල් ගව්මකි ලෝහිත පැහැය මුසුවුනු..

ඇගේ ගිනිගත් ගත වසාලන...

මා නොදන්නා යම් දෙයක් ඇත

ඇගේ ගිනිගත් සිත පසායන..

කලු පැහැති අත් බෑගයකි..ඇගේ සුරතේ..

එහෙත්පොඩි නොවේ ඇය කරන මේ දේ..

නිසා ඇතිවන අකුසලය මහත්...

ලස්සනයි නුඹ...

පිපුනු පියුමක් ලෙසට ජලයේ..

එහෙත් නැත එය සුවඳ දෙන්නේ..

සුවහසක් බඹරු රොන් උරන්නේ..

දැනුදු කැරකුනත් කිහිපයක් ඇය වටා..

නැත ඇය උන්ට එකඟ වූයේ..

නැවතුනා  Land Rover  රථයක්

ඌර්ධවපාතනයවුනා ඇය රහසේ..

දහසක් සමග යහනකට ගියත්,

සැබෑ සැමියෙක් නොමැති ලඳුනේ..

මොණර කොලයට සුපිරිසිදු වූ..

ආත්මය නුඹෙ පූජකෙරුවේ..

කිමද හේතුව කියාපන් මට...

සොයුරියේ නුඹෙ හදෙහි උරුමේ...

                             

                                                        ~දිවියා~